Book Review: Εκεί και πάντα αλλού - Μάρα Παπαγιάννη

''Εκεί και πάντα αλλού''.  Ένα μυθιστόρημα που επιβεβαιώνει ότι μπορείς να ανακαλύψεις μικρά λογοτεχνικά διαμάντια εκεί που δε το περιμένεις. Ένα βιβλίο που σε καθηλώνει από τη πρώτη σελίδα και σε τραβάει ως τη τελευταία, σε ένα ταξίδι ψυχής και μυαλού. Ένα εξαιρετικό οδοιπορικό στις ανθρώπινες σχέσεις και στις ευκαιρίες που χάθηκαν αλλά και σε όσες δεν έχουν χαθεί ακόμη.

Η ηρωίδα η Δώρα θα μπορούσε να είναι η γυναίκα της διπλανής πόρτας. Ζει τη σύγχρονη πραγματικότητα και θεωρεί τα όσα έχει δεδομένα. Είναι όμως έτσι; Την απάντηση θα τη δώσει η Σαπφώ, η ηλικιωμένη ασθενής του νοσοκομείου που εργάζεται και που θα την κάνει να αναθεωρήσει τα πάντα.
Η Δώρα ανήκει στη κατηγορία που πολλές γυναίκες σήμερα δυστυχώς ή ευτυχώς ανήκουν. Παντρεμένη πολλά χρόνια με έναν άνθρωπο με τον οποίο το πάθος έχει σβήσει από καιρό και η συγκατοίκηση έχει γίνει καθημερινή ρουτίνα. Μένει να αναρωτιέται έστω και τώρα αν τα πράγματα μπορούν να αλλάξουν. Περιστασιακές αποδράσεις από τη καθημερινότητα την κάνουν να αναπνέει ξανά αλλά και να προσπαθεί να γεφυρώσει το χάσμα ανάμεσα σε εκείνη και τον άνδρα της. Εκείνος δε θεωρεί ότι έχει πλέον υποχρεώσεις απέναντι της αλλά και ότι εκείνη θα πρέπει να θεωρεί τον εαυτό της τυχερό που η ζωή τους προχωράει χωρίς εκπλήξεις.

Μέσα από το ημερολόγιο της Σαπφούς-που της το κληροδοτεί με πολύ βαθύτερα κίνητρα από αυτά που φαίνονται-κάνουμε ένα νοερό ταξίδι στο παρελθόν στη Σκύρο και στην Αθήνα, με το άρωμα της χειροποίητης σοκολάτας διάχυτο στις σελίδες του και τον ανεκπλήρωτο τελικά έρωτα της που τη συντρόφευε ως το τέλος. Μια γυναίκα που τόλμησε να διαφοροποιηθεί από τον όχλο, να τολμήσει την αλλαγή και να πετύχει. Ο σεβασμός και η αγάπη από τους συντοπίτες της πριν και μετά το θάνατο της αποδεικνύουν πόσο τους σημάδεψε σαν άνθρωπος.

Η ανάγνωση του ημερολογίου κάνει τη Δώρα να αποφασίσει ότι θέλει να συνεχίσει να ζει και ο άντρας της ίσως να μην είναι αυτός που θα επιλέξει να την ακολουθήσει σε αυτή τη στροφή της ζωής της.Είναι σίγουρη όμως για τις αποφάσεις της; Μήπως πρέπει να προσπαθήσουν εκείνη και ο Γρηγόρης να ξαναγνωριστούν και να θέσουν νέες βάσεις στη σχέση και στη ζωή τους; Ή μήπως είναι πια πολύ αργά;
Θαύμασα απίστευτα την ωριμότητα της κόρης τους της Άρτεμης, εξαιρετικά κατασταλαγμένος ρόλος και πολύ πιο συνειδητοποιημένη απ'όλους. Μέσα από τη συμπεριφορά της και τις πράξεις της φαίνεται ο χαρακτήρας της και πόσο κατασταλαγμένη είναι απέναντι στον τυφώνα που ακολουθεί τις εξελίξεις. 
Ένα απίστευτο ψυχογράφημα που χωρίς να βαραίνει περνάει μηνύματα για την αξία της ζωής, της κάθε μέρας που φεύγει και χάνεται στο χρόνο αλλά και για το ότι δεν είναι ποτέ αργά για μια νέα αρχή.

Εν κατακλείδι ένα βιβλίο που θα συντροφεύσει όσους το προτιμήσουν για λογοτεχνική παρέα καθώς θα βρουν σίγουρα σημεία να ταυτιστούν. Καλή ανάγνωση.

src=http://www.artsandthecity.gr/cm/ckfinder/userfiles/images/unnamed

Κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Πατάκη


Μαρία Ανδρικοπούλου