Book Review: O πιο μακρινός πλανήτης που ξέρω

Το βιβλίο «Ο πιο μακρινός πλανήτης που ξέρω», που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Κέδρος, είναι μόλις το πρώτο μυθιστόρημα της νεαρής Ισμήνης Τορνιβούκα (γεννήθηκε το 1988).

Όπως μας λέει το βιογραφικό της σημείωμα πίσω από το εξώφυλλο του βιβλίου, το βιβλίο γεννήθηκε μέσα σε μια κουζίνα και άρχισε να γράφεται πάνω σε χαρτάκια και post-it που έκρυβε στις τσέπες της στολής της. Την επιρροή της κουζίνας θα την καταλάβεις μόλις διαβάσεις το βιβλίο. Και αν σε παραξενεύει πως η Ισμήνη βρέθηκε σε μια κουζίνα θα σου πω επίσης ότι ενώ σπούδασε νομικά δεν δούλεψε ποτέ ως δικηγόρος. Δουλεύει στα ξενοδοχεία Excelsior, City και Eagles Palace συνεχίζοντας την παράδοση μιας οικογένειας ξενοδόχων που ξεκίνησε το μακρινό 1925!

Υπόθεση:  Σ’ ένα πάρτι όπου δε γνωρίζει κανέναν, το πιο όμορφο κορίτσι του κόσμου χορεύει πιο πολύ απ’ όλους γιατί δε θέλει να βάλει τα κλάματα. Στην κουζίνα του εστιατορίου Ποτέ, η Εύα χάνεται σε καπνούς υγρού αζώτου, γιατί νομίζει πως η αγάπη μπορεί να μοιάζει με εσάνς μανταρινιού.  Σχεδόν ταυτόχρονα, ένας ήσυχος άνθρωπος ξεκινάει μόνος του μες στη βροχή για την προβολή μιας ταινίας, χωρίς να ξέρει ότι εκείνο το νυσταγμένο απόγευμα Τρίτης πρόκειται να συναντήσει τη μοίρα του.

Ένα μυθιστόρημα για τη μαγειρική, για την αγάπη, για τις δύσκολες επιλογές και τις βαθιές επιθυμίες, για τα μυστηριώδη κορίτσια χωρίς όνομα, αλλά περισσότερο για την απελπισία τού να είναι κανείς λίγο πιο μεγάλος ή λίγο πιο μικρός απ’ ό,τι πρέπει, σ’ έναν κόσμο όπου ο χρόνος προχωράει ευθύγραμμα και όλοι μεγαλώνουν αναγκαστικά.

Η ιστορία περιστρέφεται γύρω από κάποιες στιγμές στη ζωή του Πέτρου και της Εύας, του παντρεμένου ζευγαριού που αποτελείται από έναν ήσυχο άνθρωπο, που δουλειά του είναι να βλέπει ταινίες και μια σεφ σε ένα εστιατόριο μοριακής κουζίνας με παράξενο όνομα και ακόμα πιο περίεργα μενού. Με το παραπάνω ζευγάρι συνδέονται η Μι, ένα κορίτσι γεννημένο για να περνά καλά που βαθιά μέσα της κρύβει μια άλλη της εκδοχή, πιο σκοτεινή και η φίλη της Κατερίνα ή Κιτκάτ. Στην πορεία εμφανίζεται ο Μάρκος που είναι φίλος της Μι.

Το βιβλίο εξάπτει την φαντασία σου ήδη από τον τίτλο που σίγουρα δεν περνά απαρατήρητος. Οι σκηνές που εκτυλίσσονται, ειδικά οι στιγμές που μοιράζονται η Μι με τη Κιτκάτ είναι στιγμές που μπορεί να έχεις ζήσει και εσύ με τους φίλους σου σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό. Και αν διαβάζοντας το βιβλίο συνειδητοποιήσεις ότι δεν έχεις περάσει τέτοιες στιγμές, σίγουρα θα έχεις σκεφτεί έστω και λίγο για το τι σημαίνει να μεγαλώνεις, τι είναι η ενηλικίωση, ποια η διαφορά ανάμεσα στην αγάπη και τον έρωτα, αν μπορούν να γίνουν πραγματικότητα οι κρυφές μας επιθυμίες και τα κρυμμένα μας όνειρα. Αυτά είναι ουσιαστικά και τα θέματα του βιβλίου.

Μπορεί να καταλαβαίνεις από την αρχή ότι οι δρόμοι που περπατάνε οι ήρωες είναι οι δρόμοι της Αθήνας ωστόσο ο χώρος και ο χρόνος είναι αφηρημένες έννοιες ώστε να δώσεις μεγαλύτερη βάση στον ψυχισμό των ηρώων. Επιπλέον, τα διάφορα μενού στο εστιατόριο που δουλεύει η Εύα θα σου θυμίσουν κάτι από τις εκπομπές μαγειρικής, ωστόσο είναι τελείως εξωφρενικά, αλλά πολύ, πολύ ευφάνταστα.

Γενικά, πρόκειται για ένα δροσερό βιβλίο, που διαβάζεται σε μια μέρα. Θα περάσεις καλά, ίσως στεναχωρηθείς με τη μοίρα κάποιων ηρώων, σίγουρα θα προβληματιστείς με τα ερωτήματα που θέτει το βιβλίο.

src=http://www.artsandthecity.gr/cm/ckfinder/userfiles/images/TORNIVOUKA_O_PIO_MAKRINOS_PLANHTHS(1).jpg

Κυκλοφορεί απο τις εκδόσεις Κέδρος

 

Γιώτα Φλώρου