Book review: Έξι επί δύο - Arne Dahl

Book review:  Έξι επί δύο - Arne Dahl

Το «Έξι επί δύο» είναι το δεύτερο βιβλίο του συγγραφέα Arne Dahl με ήρωες το δίδυμο Σαμ Μπέργερ – Μόλι Μπλουμ και ουσιαστικά αποτελεί τη συνέχεια του «Επτά μείον ένα».

 Μετά τα γεγονότα που διαδραματίστηκαν στο προηγούμενο βιβλίο, λοιπόν, ο Μπέργερ και η Μπλουμ καταζητούνται από την Υπηρεσία Ασφαλείας και κρύβονται σε ένα εντελώς απομονωμένο μέρος στα βόρεια της Σουηδίας, με μόνη συντροφιά το λευκό, παγωμένο τοπίο. Η Μπλουμ προσπαθεί να «επαναφέρει» τον Μπέργερ, μετά το σοκ που υπέστη εκείνος έχοντας γίνει μάρτυρας ενός τραγικού γεγονότος, ώστε να δουν πώς θα ξεμπλέξουν από τη δύσκολη κατάσταση στην οποία έχουν βρεθεί.

Μέσα σ’ όλα αυτά η άλλοτε συνεργάτις του Μπέργερ, η Ντίαρ, τους αναθέτει μια υπόθεση την οποία πρέπει να διαχειριστούν με διακριτικότητα. Πρόκειται για ένα έγκλημα που είχαν διαλευκάνει στο παρελθόν ο Μπέργερ κι εκείνη· όμως ο άνθρωπος που καταδικάστηκε τότε είναι στ’ αλήθεια ένοχος ή έπεσε θύμα ενός μακιαβελικού μυαλού, που δεν σταμάτησε ποτέ να σκοτώνει; Και αν ισχύει αυτό, ποιο κίνητρο καθοδηγεί την αρρωστημένη δράση του; Τι γυρεύει ακριβώς και γιατί προσπαθεί να μπλέξει τον Σαμ Μπέργερ σ’ αυτή την υπόθεση; Μήπως ο άλλοτε κυνηγός έχει τώρα μετατραπεί σε θήραμα;

Όντας κυνηγημένοι και οι ίδιοι, το δίδυμο Μπέργερ – Μπλουμ επιδίδεται σε ένα ιδιαίτερο κυνήγι, έχοντας στη διάθεσή τους πολύ λιγότερα μέσα απ’ ό,τι συνήθως και κουβαλώντας και οι ίδιοι το «στίγμα» του υπόπτου. Κάθε τους κίνηση οφείλει να είναι διπλά προσεκτική, απόλυτα μελετημένη, σωστά οργανωμένη. Γιατί το κυνήγι σιγά σιγά μετατρέπεται σε έναν αγώνα δρόμου, όπου ο χαμένος κινδυνεύει να χάσει τη ζωή του, το μυαλό του… ή και τα δύο.

Με τη συγκεκριμένη σειρά βιβλίων, ο Dahl αφήνει πλέον πίσω του το μοτίβο της πολυμελούς ομάδας, στο οποίο μας είχε συνηθίσει, καθώς και τις αστυνομικές υποθέσεις που εξελίσσονταν και σε άλλες χώρες της Ευρώπης. Εδώ καταπιάνεται με τα εσωτερικά θέματα της πατρίδας του, μιας και όλο το βιβλίο αποπνέει Σουηδία: από τα επιβλητικά χιονισμένα τοπία του σουηδικού Βορρά μέχρι τα εσωτερικά ζητήματα της αστυνομίας και ορισμένα από τα προβλήματα που επικρατούν στους κόλπους της κοινωνίας. Επιπλέον, περιορίζει το πλήθος των ηρώων, επικεντρώνοντας τη δράση κυρίως γύρω από το πρωταγωνιστικό δίδυμο (με την πρώην συνεργάτιδα του Μπέργερ να προσθέτει βέβαια τον δικό της, προσωπικό τόνο στην αφήγηση).

Το βιβλίο αυτό θυμίζει περισσότερο την κλασική συνταγή της σκανδιναβικής σχολής: σκοτεινή ατμόσφαιρα, βαρείς χειμώνες, εγκληματικά μυαλά, αστυνομικοί που καλούνται να αντιμετωπίσουν παράλληλα και τα δικά τους ψυχολογικά αδιέξοδα, ύποπτοι που δεν είναι αυτό που φαίνονται, αιματοβαμμένες σκηνές φόνου, συνεχείς ανατροπές, καταδιώξεις που κόβουν την ανάσα, σασπένς, κλιμακούμενη κορύφωση και ένα τέλος που διχάζει ή σε αφήνει σε αναμονή για τη συνέχεια. Αυτά τα στοιχεία τα συναντούμε κι εδώ, δοσμένα με τον ιδιαίτερο τρόπο που ο εν λόγω συγγραφέας συνηθίζει να αφηγείται τις ιστορίες του.

Ο Σαμ Μπέργερ κι η Μόλι Μπλουμ, αν και συνεχίζουν να αποτελούν ένα κάπως αταίριαστο δίδυμο, έχουν εμφανώς περισσότερη χημεία τώρα πια. Λογικό αν αναλογιστεί κανείς τα όσα έχουν περάσει ως τώρα, που διαμόρφωσαν και τη μεταξύ τους σχέση και την αρχική άποψη του ενός για τον άλλον. Πλέον δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο το παρελθόν, αλλά το παρόν. Είναι υποχρεωμένοι να επικεντρωθούν στα όσα συμβαίνουν τώρα, προκειμένου όχι απλά να ανακαλύψουν τον πραγματικό ένοχο αλλά και να επιβιώσουν και να προσπαθήσουν να καθαρίσουν το όνομά τους. Υπάρχει ακόμα καχυποψία, υπάρχουν μυστικά ανάμεσά τους, κρυφές προθέσεις, στιγμές αδυναμίας, δισταγμοί – όλα τα συναισθήματα που γεννιούνται ανάμεσα σε δύο ουσιαστικά άγνωστους ανθρώπους, που καλούνται να συνεργαστούν σε συνθήκες κάθε άλλο παρά ιδανικές και έχοντας να αντιμετωπίσουν κάθε είδους δυσκολίες. Είναι λογικό, είναι μοιραίο να αναπτυχθεί μια ιδιόμορφη σχέση ανάμεσά τους, που κινείται σε πολύ λεπτές ισορροπίες. Όλο αυτό σκιαγραφείται με ρεαλιστικό τρόπο από τον Dahl, ο οποίος δεν παραλείπει να χαρίσει στους αναγνώστες του και μερικές αρκετά δυνατές σκηνές, που αξίζει να θυμούνται. Ο έμπειρος, προσεκτικός αναγνώστης θα ανακαλύψει ακόμα και τα συναισθήματα που κρύβονται πίσω από τις εικόνες, που λέγονται με τα μάτια και τον τρόπο έκφρασης προσώπου και σώματος – και αυτό ισχύει για όλους τους ήρωες, όχι μόνο για το πρωταγωνιστικό δίδυμο. Παρ’ όλα αυτά, συγκριτικά με τους ήρωες άλλων βιβλίων του Dahl, οι συγκεκριμένοι δεν καταφέρνουν να γίνουν το ίδιο οικείοι στους αναγνώστες. Ή όχι ακόμα, τουλάχιστον.

Πολλές σειρές βιβλίων, ανεξάρτητα από την εξέλιξη των ηρώων τους από το ένα στο άλλο σε προσωπικό επίπεδο, διαβάζονται αυτόνομα. Εδώ, ο αναγνώστης που δεν έχει διαβάσει ήδη το πρώτο της σειράς θα δυσκολευτεί κάπως να μπει στο κλίμα. Οπωσδήποτε είναι ένα μυθιστόρημα ξεκάθαρα πιο επικεντρωμένο σε μια αστυνομική υπόθεση με συνοχή, σε σύγκριση με το πρώτο, όμως υπάρχουν ορισμένα σημεία που εξακολουθούν να είναι κάπως αδύναμα.

Όπως και να ’χει, το «Έξι επί δύο» αποτελεί κάτι καινούριο στο λογοτεχνικό σύμπαν του Arne Dahl, μια διαφορετική πρόταση για το αναγνωστικό κοινό και ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο στοίχημα για τον δημιουργό του. Το αν θα καταφέρει ή όχι να το κερδίσει, μένει να αποδειχτεί στο φινάλε.

 

Χρύσα Βασιλείου