Book review: Η ξηρασία - Jane Harper

Book review: Η ξηρασία - Jane Harper

«Η ξηρασία» είναι το συγγραφικό ντεμπούτο της Jane Harper – ένα ντεμπούτο που λέει πολλά για την ταλαντούχα πένα της συγγραφέως και για το τι μας περιμένει από αυτή στο μέλλον.

Η δράση του βιβλίου εκτυλίσσεται σε μια μικρή πόλη της Αυστραλίας, την Κιβάρα, η οποία αντιμετωπίζει τη χειρότερη ξηρασία των τελευταίων χρόνων. Όπως είναι φυσικό, η κατάσταση αυτή προκαλεί εντάσεις ανάμεσα στους κατοίκους της. Ένα φρικτό έγκλημα έρχεται να διαταράξει ακόμα περισσότερο τις ήδη εύθραυστες ισορροπίες, μιας και κανείς δεν μπορεί να χωνέψει ότι ένας νέος άντρας σκότωσε τη γυναίκα και τον μικρό γιο του και μετά αυτοκτόνησε.

Ο Άρον Φαλκ πέρασε την παιδική και εφηβική του ηλικία στην Κιβάρα, όμως ένα τραγικό γεγονός ανάγκασε τον ίδιο και τον πατέρα του να μεταναστεύσουν στη Μελβούρνη. Τώρα επιστρέφει στη μικρή πόλη, προκειμένου να παραστεί στην κηδεία του παιδικού του φίλου και της οικογένειάς του. Ο ίδιος φαίνεται να αμφισβητεί την ενοχή του φίλου του· κι απ’ ό,τι φαίνεται δεν είναι ο μόνος. Άθελά του θα μπλεχτεί στην έρευνα και μαζί με τον επικεφαλής αστυνομικό του τμήματος θα προσπαθήσουν να ξεδιαλύνουν την περίεργη αυτή υπόθεση. Ταυτόχρονα, η πλειοψηφία των ντόπιων δείχνει ολοφάνερα πως δεν βλέπει με καλό μάτι την επιστροφή του, μιας και κανείς δεν έχει ξεχάσει το συμβάν που ανάγκασε τους Φαλκ να φύγουν από την περιοχή.

Καθώς η έρευνα προχωρά και νέα στοιχεία έρχονται στο φως, βαθιά θαμμένα μυστικά έρχονται στην επιφάνεια και η καχυποψία ανάμεσα στους κατοίκους όλο και μεγαλώνει, ενώ η πιθανότητα να κρύβεται τελικά κάποιος άλλος πίσω από την τριπλή δολοφονία γίνεται όλο και πιο ισχυρή. Ο Άρον είναι αποφασισμένος να ανακαλύψει τον ένοχο και να αποκαταστήσει το όνομα του φίλου του. Την ίδια στιγμή καλείται να αντιμετωπίσει επιπλέον και τους προσωπικούς του δαίμονες, ώστε να καταφέρει να τους νικήσει, να αφήσει επιτέλους πίσω του όλα όσα σημάδεψαν την εφηβεία του και να κάνει ειρήνη με το παρελθόν του…

Αν όλα τα λογοτεχνικά ντεμπούτα -κι όχι μόνο- έμοιαζαν με την «Ξηρασία», ο αναγνωστικός κόσμος θα ήταν πάντοτε ευτυχισμένος! Πρόκειται για μια ιστορία που τα έχει όλα στον μέγιστο βαθμό. Είναι καλοδομημένη, καλοδουλεμένη, εμπνευσμένη. Το σκηνικό μιας μικρής πόλης, γεμάτης μυστικά, ίντριγκες και κρυφά πάθη, αποτελεί το ιδανικό περιβάλλον για να «φιλοξενήσει» μια ιστορία που ιντριγκάρει ήδη από το ξεκίνημά της. Ένα καθηλωτικό μυθιστόρημα που αναπτύσσεται και εξελίσσεται μέσα σε μια μικρή κοινότητα, η εικόνα της οποίας αποτυπώνεται με εξαιρετικά προσεγμένο και ρεαλιστικό τρόπο: οι κάτοικοι που γνωρίζουν (ή θέλουν να μάθουν) τα πάντα ο ένας για τον άλλον, η εγγύτητα και η εχθρότητα ανάμεσά τους, τα μυστικά που δεν πρέπει ποτέ να αποκαλυφθούν, οι φήμες που διαδίδονται άμεσα από στόμα σε στόμα, το οπισθοδρομικό πολλές φορές περιβάλλον, ο πουριτανισμός, η φτώχεια και τόσα άλλα θέματα που μαστίζουν το σύνολο μιας μικρής κοινωνίας. Μπορεί η Κιβάρα να βρίσκεται στην ενδοχώρα της Αυστραλίας, όμως οποιοσδήποτε θα μπορούσε να αναγνωρίσει στη σκιαγράφηση της εικόνας της μια αντίστοιχή της κοινότητα στην Αμερική, στην Ευρώπη, στην ίδια την ελληνική επαρχία...

Ένα ακόμα εξαιρετικό χαρακτηριστικό του βιβλίου είναι η σκιαγράφηση των χαρακτήρων του, η ρεαλιστική απόδοση της ανθρώπινης φύσης σε όλες τις εκφάνσεις της. Τόσο βαθιά και παρατηρητική, αλλά και αρκούντως ποικίλη ώστε να διατηρεί πάντα αμείωτο το ενδιαφέρον και να μη γίνεται κουραστική και επαναλαμβανόμενη, ενισχύοντας ταυτόχρονα την αληθοφάνεια της ευρύτερης αφήγησης. Η Κιβάρα είναι μια πόλη όπου κατοικούν απλοί, μεροκαματιάρηδες άνθρωποι -στην πλειοψηφία τους αγρότες ή άνθρωποι που δεν τέλειωσαν το σχολείο-, οπότε η συμπεριφορά τους και ο τρόπος σκέψης ή ομιλίας τους αποδίδεται ανάλογα. Επίσης, η ξηρασία είναι ένα γεγονός που έχει οξύνει τα πνεύματα και έχει κάνει την υπομονή τους να φτάσει στα όριά της, επομένως είναι λογικό να είναι ακόμα περισσότερο ευερέθιστοι. Παρ’ όλα αυτά, καθένας από τους ήρωες του βιβλίου διαθέτει τη δική του προσωπικότητα και τα δικά του ξεχωριστά χαρακτηριστικά· όλοι τους είναι ολοκληρωμένοι χαρακτήρες και όχι καρικατούρες, ασχέτως αν είναι συμπαθητικοί ή όχι. Ανάμεσά τους, ο Άρον Φαλκ καταφέρνει εξαρχής να ξεχωρίσει και να γίνει συμπαθής στον αναγνώστη, ο οποίος πιάνει τον εαυτό του να νοιάζεται για εκείνον και να νιώθει πως τον γνωρίζει εδώ και χρόνια.

Η συγγραφέας αποδεικνύει ότι γνωρίζει επίσης το πώς πρέπει να χειριστεί τα συναισθήματα σε κάθε περίσταση και με την προσεγμένη γραφή της χαρίζει στιγμές δράσης, έντασης, αμφιβολίας και μεγάλης συγκίνησης. Ο τρόπος που αποδίδονται οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον και, παρόλο που η αστυνομική δράση δεν σταματά ποτέ να δίνει το παρόν, παρεμβάλλονται ορισμένες σκηνές που καταφέρνουν να κλέψουν την παράσταση με το συγκινησιακό φορτίο τους και τον τρόπο που αντιδρούν κάθε φορά οι εκάστοτε ήρωες. Το ίδιο συμβαίνει και με τις ενδιαφέρουσες αναδρομές στο παρελθόν, που προσθέτουν με τη σειρά τους επιπλέον κομμάτια ώστε να συμπληρωθεί το παζλ της υπόθεσης, αλλά και αυτό που αφορά τις ζωές των ηρώων. 

Καλύπτοντας με επιτυχία όλα εκείνα τα στοιχεία από τα οποία αποτελείται ένα πραγματικά συναρπαστικό αστυνομικό μυθιστόρημα, «Η ξηρασία» αποδεικνύεται ένα καθηλωτικό page-turner ανάγνωσμα, που διατηρεί αμείωτη την αγωνία μέχρι το τέλος. Ένα τέλος αντάξιο όλων των προσδοκιών, αφού ακόμα κι εκεί διαφαίνεται το μέχρι πού είναι ικανός να φτάσει ένας άνθρωπος, ωθούμενος από τα προσωπικά του πάθη και αδυναμίες. Απλά συγκλονιστικό. Ένα βιβλίο που αξίζει οπωσδήποτε μια θέση σε κάθε αναγνωστικό ράφι!

 

Χρύσα Βασιλείου