Ex_pose: Marc Raymond - Constructions

Μία ενδιαφέρουσα και ξεχωριστή για τα ελληνικά δεδομένα έκθεση εγκαινιάστηκε στις 3 Απριλίου στην γκαλερί Αίθουσα Τέχνης Αθηνών.

Με τίτλο Constructions ο Ελβετός καλλιτέχνης Marc Raymond εκθέτει αντιπροσωπευτικά δείγματα της πολύχρονης και καταξιωμένης πορείας του σε τρεις σειρές έργων: ντεκουπάζ σε χαρτί, γλυπτά και μονοχρωματικά χαρακτικά.

Ο ίδιος ο Raymond, ένας καλλιτέχνης τεχνίτης, αποκαλεί τον εαυτό του «κατασκευαστή». Δημιουργεί λιτές γεωμετρικές φόρμες με ταπεινά υλικά, το χαρτί και το κόντρα πλακέ, αποπειρώμενος να διερευνήσει τη σχέση ανάμεσα στο εσωτερικό και το άλλο, καθώς και να «χτίσει» τα επίπεδα που αντικατοπτρίζουν την ισορροπία όσο και την ένταση που εμπεριέχει η σχέση αυτή.

src=http://www.artsandthecity.gr/cm/ckfinder/userfiles/images/_R021678.jpg

Ο Marc Raymond μίλησε για την έκθεση Constructions αλλά και για το έργο του συνολικά στην Ελένη Ζυμαράκη Τζώρτζη.

E.Z. Στην πρόσφατη ατομική σας έκθεση στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών παρουσιάζετε τρεις σειρές έργων: ντεκουπάζ σε χαρτί, γλυπτά και μονοχρωματικά χαρακτικά. Ποιος είναι ο συνδετικός κρίκος ανάμεσα στις τρεις αυτές σειρές και ο λόγος που επιλέξατε να τις παρουσιάσεις ταυτόχρονα;

M.R. Οι συγκεκριμένες τρεις ακολουθίες έργων, που αυτή τη στιγμή εκτίθενται στην Αίθουσα Τέχνης Αθηνών, αποτελούν τρεις ευδιάκριτα διαφορετικές τεχνικές που ωστόσο είναι στην ουσία παρόμοιες. Είναι όλες κατασκευές επιφάνειας. Με τους επιμελητές της γκαλερί αποφασίσαμε από κοινού να τις εκθέσουμε μαζί γιατί με αυτό τον τρόπο παρουσιάζεται ο τρόπος με τον οποίο δουλεύω καθώς και το πώς αναπτύσσω ένα συγκεκριμένο θέμα – γίνεται έτσι η παραγωγική διαδικασία που ακολουθώ περισσότερο ορατή. Για παράδειγμα, τα ντεκουπάζ, οι παλαιότερες δουλειές μου, με ενέπνευσαν στο να δημιουργήσω τα γλυπτά μου από κόντρα πλακέ. Ως τέτοιες οι κατασκευές μου εξελίχθηκάν από  δισδιάστατες σε τριδιάστατες. Το επόμενο βήμα υπήρξε η κατασκευή χαρακτικών σε κόντρα πλακέ -  που ήταν για μία ακόμη φορά δισδιάστατα έργα. Πιστεύω πως η αλληλεπίδραση ανάμεσα στα έργα που κρέμονται στους τοίχους και στα γλυπτά που έχουν εγκατασταθεί στο χώρο της γκαλερί είναι ενδιαφέρουσα –  ένα είδος διαλόγου ανάμεσα στα διαφορετικά έργα που είναι εγκατεστημένα στους χώρους της γκαλερί.

 

Ε.Ζ. Είστε γλύπτης. Με ποιο τρόπο θα ορίζατε την καλλιτεχνική σας ταυτότητα και την αισθητική της δουλειάς σας;

M.R.  Εργάζομαι μέσω της γεωμετρικής αφαίρεσης, η οποία ωστόσο θεωρώ πως διατηρεί μία ανθρώπινη διάσταση και επαφή λόγω του ότι η δημιουργική διαδικασία παραμένει ορατή και απτή στα έργα μου. Θα μπορούσε να ειπωθεί πως είμαι ένας κατασκευαστής, ένας πειραματιστής και ένας αναζητητής της έντασης και της ισορροπίας.  Η σύνδεση εσωτερικού-εξωτερικού παίζει ένα κεντρικό ρόλο. Παρόλο που είναι δύσκολο για μένα να το κρίνω και να το κατανοήσω σε βάθος, θεωρώ ότι αυτό είναι που κάνει το έργο μου να αντανακλά τον εσωτερικό μου κόσμο, με τις δικές του  εντάσεις σε σχέση με τον εξωτερικό κόσμο. Εξωτερικά, πολύ απλά, αυτή η αισθητική μεταμορφώνεται σε κάτι πολύ πιο σύνθετο όταν παρατηρούμε πιο προσεκτικά τα επίπεδα και τις γωνίες. Αυτά ακριβώς τα επίπεδα και οι γωνίες είναι που προσδίδουν μία αρχιτεκτονική διάσταση, ακόμη και στα έργα μικρότερων διαστάσεων.

 

Ε.Ζ. Εργάζεστε κυρίως με χαρτί και ξύλο. Θα θέλατε να μας μιλήσετε για τους λόγους αυτής της επιλογής αλλά και για τις ιδιαίτερες ποιότητες αυτών των μέσων;

M.R.  Επιλέγω το χαρτί για την απλότητά του και τη φίνα δομή του. Επειδή είναι εύκολο να το κόψεις και να κατασκευάσεις με αυτό, μου παρέχει ένα μέσο να ‘ελίσσομαι’ κάθε φορά που βρίσκομαι σε αδιέξοδο ή να είμαι μπλοκαρισμένος στη γλυπτική μου. Προτιμώ το κόντρα πλακέ επειδή είναι υλικό κοινό και ευρέως διαδεδομένο στις κατασκευές, ειδικά στη χώρα μου. Εμπνέομαι από τα απλά, καθημερινά υλικά και μου αρέσει η πρόκληση του να δοκιμάζεις να δημιουργήσεις κάτι με αυτά. Το κόντρα πλακέ επίσης μου επέτρεψε να αποπειραθώ να δημιουργήσω έργα σε χαρί – όντας το ίδιο περισσότερο μία επιφάνεια παρά ένας όγκος. Όπως το χαρί, το κόντρα πλακέ προσδίδει την εντύπωση μιας πτητικότητας, ρευστότητας, σχεδόν μιας ανεμελιάς.

src=http://www.artsandthecity.gr/cm/ckfinder/userfiles/images/_R021679.jpg

E.Z.  Η γλυπτική συνεπάγεται μία συγκεκριμένη σχέση με το χώρο και επιπλέον με τον δημόσιο χώρο.

Πώς θα περιγράφατε το ρόλο που ο χώρος παίζει στη δουλειά σας;

Ποια είναι η ιδανική πλατφόρμα για την έκθεση των γλυπτών σας, μία ιδιωτική ή μία δημόσια;

M.R.  Είμαι ευαισθητοποιημένος όσον αφορά στο χώρο, ειδικά στους κρυμμένους και εσωτερικούς χώρους. Φέρουν μία αίσθηση μυστηρίου και μυστικότητας. Τέτοιο χώροι αντανακλούν τον τρόπου που βιώνω την εσωτερική μου ζωή, ένα μυστηριώδες άγνωστο που αναμένει να εξερευνηθεί. Επομένως οι χώροι μου είναι μάλλον περιορισμένοι, έχοντας μία σύνθετη σχέση με τον ευρέως ανοιχτό εξωτερικό χώρο. Η γκαλερί μοιάζει να είναι το ιδανικό μέρος για τα γλυπτά μου, ωστόσο θεωρώ πως λόγω του αρχιτεκτονικού τους στοιχείου θα μπορούσα κάποια στιγμή να καταπιαστώ με έργα μεγάλων διαστάσεων για δημόσιους χώρους. Αυτό επιπρόσθετα θα δημιουργούσε μία πιο στενή επαφή με το θεατή, ο οποίος σε μια τέτοια περίπτωση θα μπορούσε να πλησιάσει τους χώρους και να εισέλθει σε αυτούς. Η ευκαιρία να δοκιμάσω κάτι τέτοιο δεν έχει παρουσιαστεί ακόμη.

 

E.Z.  Ταξιδεύετε και εκθέτετε σε όλον τον κόσμο. Θα λέγατε πως υπάρχει διαφορά στον τρόπο που το κάθε διαφορετικό κοινό αντιλαμβάνεται τα έργα σας;

M.R.  Ναι, οπωσδήποτε, υπάρχουν σημαντικές διαφορές. Για παράδειγμα οι Ασιατική ευαισθητοποίηση, οι παραδόσεις καθώς και η σχέση τους με τη ζωή είναι τόσο πολύ διαφορετικές από τις δικές μας ώστε η αντίληψή τους για το τι είναι όμορφο, ενδιαφέρον ή σύγχρονο να είναι εντελώς άλλη από τη δική μας, από τον τρόπο με τον οποίο εμείς στη Δύση αντιλαμβανόμαστε τα πράγματα. Έχω διαπιστώσει ότι στην Ευρώπη έχουμε μια κοινή ευαισθητοποίηση με ένα εύλογο εύρος αποχρώσεων. Για παράδειγμα στην Ελβετία η αφηρημένη γλυπτική είναι αρκετά διαδεδομένη μαζί με την γεωμετρική έρευνα. Στην Ελλάδα η αναπαράσταση είναι περισσότερο ριζωμένη στην κουλτούρα και για τούτο περισσότερο ορατά παρούσα. Επομένως, σε κάθε χώρα η δουλειά μου  γίνεται αντιληπτή πολύ διαφορετικά με βάση τις πολιτισμικές συνθήκες του θεατή και του τρόπου με το οποίο η ευαισθησία του έχει διαμορφωθεί. Γενικά μιλώντας, έχω παρατηρήσει ότι οι γυναίκες έχουν την τάση να εκτιμούν περισσότερο τη δουλειά μου από ότι οι άντρες.

 

E.Z.  Και μία τελευταία ερώτηση -  ποια είναι η αξία της τέχνης για εσάς;

M.R.  Από τη δική μου την οπτική, η τέχνη μας επιτρέπει να φέρουμε μία ιδιαίτερη σχέση με τη ζωή, με τους άλλους όπως επίσης και με το δικό μας εσωτερικό κόσμο. Μέσω της τέχνης μία πανανθρώπινη δύναμη αντηχεί για τον καλλιτέχνη και για το κοινό επίσης,  μία ξεχωριστή σχέση με τον κόσμο. Για εμένα προσωπικά είναι ένα μέσο ανακάλυψης και διερεύνησης της εσωτερικής μου πραγματικότητας και μία απόπειρα διασύνδεσης με αυτή την εσωτερικότητα. Με δεδομένη την άποψη αυτή η τέχνη είναι για εμένα μία πνευματική διερεύνηση και ένα μέσο δόμησης του Εαυτού.

 

Ελένη Ζυμαράκη Τζώρτζη

9.04.2014

 

Marc Raymond, Constructions

Αίθουσα Τέχνης Αθηνών

Γλύκωνος 4, Πλατεία Δεξαμενής Κολωνάκι,

 

Ώρες λειτουργίας:

Τρίτη-Παρασκευή: 10.00-14.00 & 18.00-21.00

Σάββατο: 10.00-14.30


src=http://www.artsandthecity.gr/cm/ckfinder/userfiles/images/_R021681.jpg

 

Ex_pose: Marc Raymond - Interview

9.04.2014

 

E.Z. In your current solo exhibition at the Athens Art Gallery you present three series of works: découpages, sculptures and engravings. What is the link between these three groups and your reason for choosing to present them simultaneously?

M.R. The three suites of works currently on display at the Athens Art Gallery consist of three distinctly different techniques that are however similar at bottom. They are all surface constructions. With the gallerists we decided to exhibit them together because this shows the manner in which I work and how I develop a particular theme – it makes my working process more visible. For example, the découpages, my oldest works, gave me the inspiration for creating plywood sculptures. As such the constructions went from two to three-dimensions. Next it was these same sculptures that led me to the engravings on plywood, once again two-dimensional. I think the interaction between the works hanging on the walls and the sculptures installed in the gallery space is intriguing – a kind of dialogue is established between the different works in the space of the gallery.

 

E.Z. You are a sculptor. How would you describe your artistic identity and the aesthetics of your work?

M.R. I work in geometric abstraction but I think it retains a human dimension and connection due to the fact that the work process remains visible and palpable in my pieces. It could be said that I am a builder, an experimenter and a seeker of tensions and equilibrium. The connection inside-outside plays a central role. Even though it is difficult for me to judge and to fully understand, I think that this makes my work reflect my interior life, with its own tensions in relation to the external world. Outwardly very simple, this aesthetic transforms into something far more complex when we observe more closely the planes and the angles. These planes and angles lend an architectural dimension, even to the smallest works.

 

E.Z. You work mainly with wood and paper. Would you like to discuss the reasons for this choice and the qualities of these mediums?

M.R. I chose paper for its simplicity and its subtle structure. Because it is easy to cut and construct with, it offers me a means of unwinding when I find myself at a dead end or blocked in my sculpture work. I prefer plywood because it is very commonplace and widely used in construction, especially in my country. I am inspired by simple, everyday materials and I like the challenge of trying to create something with them.  Plywood has also allowed me to pursue the works on paper, being itself more a surface than a volume. Like paper, plywood gives the impression of lightness, fluidness, almost “carefree.”

src=http://www.artsandthecity.gr/cm/ckfinder/userfiles/images/_R021685.jpg

E.Z. Sculpture entails a specific connection with space and moreover with public space. How would you describe the role that space plays in your work? What is the ideal platform for exhibiting your sculptures, the private or public space?

M.R. I am sensitive to space, especially hidden and interior spaces. They convey a feeling of mystery and secrecy. Such spaces reflect how I experience my interior life, a mysterious unknown awaiting exploration. So my spaces are rather confined, in a complex relation with the wide-open exterior. The gallery seems like the ideal place for my sculptures but I’m also aware that because of their architectural aspect, one day it would be interesting to undertake large-scale works for public spaces. This would also create a more intimate interplay with the spectator who could then approach and enter the spaces. The opportunity to try this has not yet presented itself.

 

E.Z. You have been travelling and exhibiting all over the world. Would you say there is a difference in the way the different audiences perceive your works?

M.R. Yes, absolutely, there are major differences. For example, Asian sensibilities, traditions and their connection with life is so completely different from ours that their conception of what is beautiful, interesting or contemporary is totally other than the way we perceive things in the West. I’ve noticed that in Europe we have a shared sensibility with a fair range of nuances. For example in Switzerland abstract sculpture is quite widespread along with geometric research. In Greece representation is more deeply-rooted in the culture and more visibly present. However in each country my work is perceived very differently according to the spectator’s cultural conditioning and how his sensibility has been formed. Generally speaking, I’ve remarked that women seem to appreciate my work more than men.

src=http://www.artsandthecity.gr/cm/ckfinder/userfiles/images/_XE11914.jpg

E.Z. And as a final question – for you, what is the value of art?  

M.R. From my perspective, art allows us to convey a particular relationship to life, to others as well as to our own interior life. Through art, a universal force resonates for the artist and for the audience as well as a special rapport with the world. For me personally, it is a means of discovering and exploring my inner reality and an attempt at connecting with this interiority. Considered from this viewpoint, art is for me a spiritual investigation and a medium for constructing the Self.

 

Eleni Zymaraki Tzortzi

 

Marc Raymond, Constructions

Athens Art Gallery

4, Glykonos Street, Athens