Ex_Pose: Με όχημα το έργο του Αλέξανδρου Γεωργίου

Σάββατο, 19/01/2013, ώρα 13.00. Ο Αλέξανδρος Γεωργίου πιστός στο ραντεβού του με τους επισκέπτες του ΕΜΣΤ είναι εκεί για να τους ξεναγήσει στην έκθεσή του η οποία φιλοξενείται στο μουσείο από τις 21/10/2012 και, έχοντας παραταθεί, μέχρι τις 31/01/2013. Είμαστε εκεί.

«Ίσως θα ήταν καλύτερα να είχατε δει πρώτα την έκθεση και μετά να σας μιλήσω για το έργο μου» μας λέει ο Αλέξανδρος Γεωργίου…ίσως όχι, σκέφτομαι γνωρίζοντας  την αξία  του να σε μυεί ο ίδιος ο καλλιτέχνης στο έργο του…  Μία ώρα μετά και φτάνοντας πια στο τέλος της ξενάγησης ήταν ξεκάθαρο πως η περιήγηση στη συγκεκριμένη  έκθεση δίχως τα σχόλια και τις αφηγήσεις του καλλιτέχνη δε θα μπορούσε να είναι πλήρης.

Η έκθεση «Χωρίς δικό μου όχημα I – V» είναι ουσιαστικά τα ταξιδιωτικά-εικαστικά ημερολόγια του καλλιτέχνη από πέντε κύκλους  ταξιδιών- ένα εκ των οποίων στην ίδια του την πόλη, την Αθήνα, και τα άλλα  τέσσερα σε χώρες της Ανατολής: Τουρκία, Ιράν, Πακιστάν, Ινδία, Μπανγκλαντές, Ταϊλάνδη, Μαλαισία, Ινδονησία, Αυστραλία, Νέα Ζηλανδία. Ταξίδια με απλά μέσα και ελάχιστες αποσκευές.

Πόλεις – Σταθμοί  αυτής της διαδρομής αποτελούν το Βαρανάσι στην Ινδία και  η Μπανγκόκ  στην Ταϊλάνδη – πόλεις στις οποίες επιστρέφει και διαμένει για μεγάλο χρονικό διάστημα καθώς και η γενέτειρα πόλη του, η Αθήνα, στην οποία αφιερώνει τέσσερις μήνες.  Με μια διάθεση  εξερευνητική  πότε επιλέγει τις διαδρομές  του μέσα στις πόλεις που επισκέπτεται και  πότε αφήνεται να τον επιλέξουν αυτές,  πότε συναντά φίλους και γνωστούς  και  πότε ανοίγεται σε γνωριμίες της στιγμής, κάποιες από τις οποίες εξελίσσονται σε φιλίες.

 src=http://www.artsandthecity.gr/cm/ckfinder/userfiles/images/ΨΔΣΦΑ.JPG

Οι εντυπώσεις, σκέψεις, εμπειρίες του αφενός καταγράφονται  με λογοτεχνική μαεστρία και  ποιητική διάθεση στο χαρτί και αφετέρου αποτυπώνονται στις  μοναδικές χειροποίητες  καρτ ποστάλ και φωτοτυπίες  που φτιάχνει ακολουθώντας τεχνικά μια πορεία φωτογράφισης με την αναλογική μηχανή του, τύπωσης και στη συνέχεια επέμβασης στις φωτογραφίες – με τη χρήση της ζωγραφικής, του κολάζ, της φωτοτύπησης, της επαναφωτογράφισης, όχι απαραιτήτως με αυτή τη χρονική ακολουθία. Η καλλιτεχνική πράξη ολοκληρώνεται μέσω της έκθεσης και στη συγκεκριμένη περίπτωση μέσω της αποστολής των καρτ ποστάλ (μαζί και με άλλο υλικό όπως CD,ταινίες, βιβλία..) σε πραγματικούς παραλήπτες.  Αποδέκτες των  καρτ ποστάλ είναι «άνθρωποι της Τέχνης», κυρίως συλλέκτες, που στηρίζουν το έργο του καλλιτέχνη -όπως μας πληροφορεί η επιμελήτριά της,  Δάφνη Βιτάλη,  στο κείμενο που γράφει για τον κατάλογο αυτής  καθώς και επιμελητές, ιστορικοί τέχνης, ακόμη και μουσεία σύγχρονης τέχνης -  πρακτική που δημιουργεί σκέψεις για την πιθανή ύπαρξη  από πλευράς του καλλιτέχνη  της ανάγκης  για μία  «έκθεση εκ του ασφαλούς».

Στην έκθεση «Χωρίς δικό μου όχημα I – V» ο επισκέπτης θα δει ένα σημαντικό/αντιπροσωπευτικό  μέρος των αυθεντικών καρτ ποστάλ/ φωτοτυπιών αλλά και μέρος του γενικότερου υλικού που έχει σταλεί από τον καλλιτέχνη καθώς οι αποδέκτες αυτών το δάνεισαν στο ΕΜΣΤ για τις ανάγκες της έκθεσης. Οι εκτυπωμένες  σε μεγάλες διαστάσεις επιλεγμένες φωτογραφίες  που αποτελούν  το εικαστικό κομμάτι των  χειροποίητων καρτ ποστάλ/φωτοτυπιών διατρέχουν τους τοίχους του μουσείου συνοδευόμενες από τίτλους που προδίδουν μια πρόθεση για περιγραφή, επεξήγηση και σχολιασμό-συχνά χιουμοριστικό, δίχως ωστόσο να επαρκούν για τη μετατροπή  των εικονιζομένων σε αφήγηση, της εικόνας σε λόγο. Πράγματι είναι αμφίβολο αν ο επισκέπτης θα καταφέρει να ξεκλειδώσει τις εικόνες δίχως να αφιερώσει χρόνο στα κείμενα των καρτ ποστάλ-στην πλειοψηφία τους στην αγγλική γλώσσα ή δίχως να βρεθεί σε μία από τις ξεναγήσεις  που κάνει ο ίδιος ο καλλιτέχνης καθ’όλη τη διάρκεια της έκθεσης.

Παρατηρώντας προσεκτικά τις εικόνες του  Γεωργίου μετά το τέλος της ξενάγησης από τον ίδιο έχω την αίσθηση ότι ουσιαστικά συνιστούν  την οπτική εκδοχή  της οικειοποίησης του χωροχρόνου στον οποίο κάθε φορά βρίσκεται ο καλλιτέχνης- λειτουργία που πια θα πρέπει να γίνεται σχεδόν αυτόματα.

Οι επιλεγμένοι παραλήπτες των ιδιότυπων σουβενίρ έχουν τεθεί κατόπιν μιας συμφωνίας σε θέση προνομιακή από τον καλλιτέχνη εφόσον είναι οι μόνοι με τους οποίους μοιράζεται τούτη τη δημιουργική διαδικασία και έχουν στην κυριότητά τους κομμάτια του καλλιτεχνικού  έργου που προκύπτει από αυτή.  Αναρωτιέμαι αν μια τέτοια εκ των προτέρων διασφάλιση της πορείας του καλλιτεχνικού έργου απελευθερώνει την καλλιτεχνική πράξη ή όχι.  

Ο Αλέξανδρος Γεωργίου  ταξιδεύει  χωρίς δικό του όχημα και αναδεικνύει το καθημερινό - το φαινομενικά ασήμαντο, ταυτοποιεί το απρόσωπο, μετατρέπει το ξένο σε οικείο, το εφήμερο σε διηνεκές. Ο Αλέξανδρος Γεωργίου ταξιδεύει τον επισκέπτη της έκθεσης σε κόσμους χειροποίητους ΜΕ όχημα εικόνες άρρηκτα συνυφασμένες με λέξεις.

src=http://www.artsandthecity.gr/cm/ckfinder/userfiles/images/Τσάι

Η έκθεση του ΕΜΣΤ Αλέξανδρος Γεωργίου, Χωρίς δικό μου όχημα I – V θα διαρκέσει μέχρι τις  31/01/2013.       

Ελένη Ζυμαράκη