Tι διαβάζει ο Δημήτρης Κατσαϊτης

Μετά λύπης μου οφείλω να ομολογήσω ότι το τελευταίο διάστημα, ελέω αυξημένων επαγγελματικών υποχρεώσεων, προλαβαίνω να βυθιστώ στις σελίδες των βιβλίων μονάχα κατά τη διάρκεια αεροπορικών και σιδηροδρομικών ταξιδιών. Εντούτοις, θα ήθελα να αναφερθώ σε δύο έργα που, αν και τα διάβασα πριν από λίγα χρόνια, παραμένουν ανεξίτηλα χαραγμένα στη μνήμη μου.

Αρχικά θα πρότεινα το εξαιρετικό μυθιστόρημα φαντασίας «Οι Μάγοι» του Λεβ Γκρόσμαν. Δεν ξέρω αν σκοπός του συγγραφέα ήταν να ειρωνευθεί εν μέρει τη σειρά βιβλίων «Χάρι Πότερ» της Τζόαν Ρόουλινγκ. Το αποτέλεσμα, πάντως, είναι η δημιουργία ενός ουσιαστικά πανομοιότυπου αλλά πολύ πιο σκοτεινού κόσμου μαγείας, όπου τα ξόρκια απαιτούν κοπιαστικές και πολύπλοκες διαδικασίες και όχι απλά την εκφώνηση κάποιας λατινικής λέξης ή το τίναγμα του καρπού. Θα χαρακτήριζα το συγκεκριμένο βιβλίο ως τον Χάρι Πότερ των ενηλίκων, καθώς η μαγεία δεν αντιπροσωπεύει μια ακατανόητη δύναμη αλλά εξηγείται διεξοδικά και απολύτως πειστικά, όπως ακριβώς οι αρχές της φυσικής ή της χημείας. Και όσο κοινότυπο και αν φαίνεται το θέμα, ο Γκρόσμαν καταφέρνει να μαγνητίσει την προσοχή του αναγνώστη με μαεστρικό τρόπο, εκπλήσσοντας τον με τις συνεχείς ανατροπές και αφήνοντας τον με μια γλυκόπικρη –και απολύτως ταιριαστή με το όλο κλίμα του βιβλίου– γεύση. Μια γεύση που με ώθησε να το ξεκοκκαλίσω για δεύτερη και τρίτη φορά.

Εν συνεχεία δεν θα μπορούσα να μην αναφερθώ στην εξαιρετική σειρά βιβλίων του Πάτρικ Ρούφους («Το Όνομα του Ανέμου» και «Όσα Φοβούνται οι Σοφοί» τόμος Ι και ΙΙ) τα οποία εξιστορούν το βίο και την πολιτεία του μυστηριώδη ήρωα Κβοθ με φόντο ένα σαγηνευτικό και παραμυθένιο κόσμο, όμοιο και συνάμα εντελώς διαφορετικό από τις αντίστοιχες δημιουργίες ιερών τεράτων του χώρου, όπως ο Τόλκιν και ο Μάρτιν. Η γραφή του Ρούφους έχει τέτοια ένταση και πάθος που κατορθώνει να προσδώσει μια ξεχωριστή διάσταση ακόμα και στην περιγραφή των πιο απλών και καθημερινών στιγμών. Ο αναγνώστης θα αισθανθεί μια ακατανόητη ικανοποίηση –που αγγίζει τα όρια της ηδονής– παρακολουθώντας τη σταδιακή ανέλιξη του νεαρού Κβοθ και ακολουθώντας τον κατά πόδας στις δεκάδες περιπέτειές του.

 

Ο Δημήτρης Κατσαΐτης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη ένα απριλιάτικο πρωινό του 1986. Από μικρός ένιωθε μια ακαταμάχητη έλξη προς τις χάρτινες σελίδες των βιβλίων, ξοδεύοντας ώρες παρέα με τους ήρωες των αγαπημένων του παραμυθιών. Ίσως γι’ αυτόν ακριβώς το λόγο να αποφάσισε, με την ολοκλήρωση των μαθητικών του χρόνων, να ακολουθήσει το δρόμο των βιβλίων, συνεχίζοντας τις σπουδές του στη Νομική σχολή της Κομοτηνής και εξασκώντας παράλληλα διάφορες ξένες γλώσσες (μεταξύ αυτών τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα ισπανικά). Μετά το πέρας της φοιτητικής του ζωής και την εκπλήρωση των στρατιωτικών του υποχρεώσεων, έγινε δεκτός στο Πανεπιστήμιο του Σουόνσι στην Ουαλία, όπου και ολοκλήρωσε επιτυχώς τις μεταπτυχιακές του σπουδές στον τομέα του Διεθνούς Ναυτικού Δικαίου. Έπειτα από ένα χρόνο, επέστρεψε στη γενέτειρά του, ασχολούμενος έκτοτε επαγγελματικά με τη δικηγορία.

Ποτέ, όμως, δεν λησμόνησε το μεγάλο του πάθος, αυτό της συγγραφής, φροντίζοντας να αφιερώνει τις λιγοστές ώρες του ελεύθερού του χρόνου πασχίζοντας να μετουσιώσει τις σκέψεις του μυαλού του και τις επιθυμίες της καρδιάς του σε μελάνινους χαρακτήρες. Το μυθιστόρημα «Όλα είναι Σχετικά» είναι το πρώτο μεγάλης έκτασης βιβλίο του.