Τι διαβάζει αυτή την περίοδο η Ελένη Γαληνού

Θα αναφερθώ στο μυθιστόρημα «Χάρτινη μνήμη» της Έμα Χίλι, εκδόσεις Μίνωας. Ένα πολύ ενδιαφέρον βιβλίο, που την μια μου έφερνε γέλιο και την άλλη με έκανε να θλίβομαι, κατανοώντας βαθιά το πρόβλημα της ηρωίδας. Το μυθιστόρημα είναι γραμμένο μέσα απ’ τα μάτια μιας ηλικιωμένης γυναίκας, της Μοντ, που δεν είναι σε θέση πια θυμηθεί την απλή της καθημερινότητα, το παρελθόν όμως παραμονεύει στα βάθη του εαυτού της αναμοχλεύοντας μυστικά και φοβερά γεγονότα που παλεύει να φέρει στο φως και να συνθέσει ξανά μέσα από ένα γερασμένο μυαλό. Όσοι έχουν ζήσει πλάι σε ηλικιωμένους ανθρώπους που χάνουν σταδιακά την μνήμη τους, διαβάζοντας αυτό το μυθιστόρημα, θα καταλάβουν τι εννοώ. Θα βιώσουν μαζί τους τις αντιφάσεις της ζωής τους, όπως ακριβώς τις βιώνουν εκείνοι. Όσο το διάβαζα, με προβλημάτιζε και με συγκλόνιζε. Και όταν το ολοκλήρωσα, γεύτηκα ακόμη μια δυνατή συγκίνηση με την φοβερή αποκάλυψη. Υπέροχο βιβλίο!  

 

Η Ελένη Γαληνού γεννήθηκε στην Αθήνα, κατάγεται από τη Μυτιλήνη και σήμερα κατοικεί στο Μαρούσι. Σπούδασε στη Σχολή Βακαλό Διακοσμητική και Γραφικές Τέχνες. Αρκετά νωρίς φιλοτέχνησε την πρώτη προσωπική σειρά χιουμοριστικών σκίτσων με γενικό τίτλο «Μπουρμπουλήθρες» και λίγα χρόνια αργότερα ακολούθησε η δεύτερη, με τίτλο «Έρυκα και Ριρίκος Πικουρίκος». 
Τον Μάιο του 2007 πραγματοποίησε την πρώτη ατομική της έκθεση ζωγραφικής στο Κέντρο Τέχνης Πανταζίδης με θέμα «Σύννεφα».
Με τη λογοτεχνία καταπιάνεται αρκετά χρόνια, κι επιθυμώντας να εμβαθύνει στην έννοια και την τεχνική του μυθιστορήματος, το 2007 παρακολούθησε μαθήματα δημιουργικής γραφής. 
Έχει συμμετάσχει στο συλλογικό έργο Η πόλη φοβάται με το διήγημα «…για ένα τσιγάρο!» (2013).
Κυκλοφορούν  τα μυθιστορήματά της: Όταν στέρεψε η αντοχή (2013), Πέρα από τις κόκκινες γραμμές (2014), Ακόμη θυμάμαι (2015). Πριν λίγες ημέρες κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Διόπτρα το νέο της βιβλίο, με τίτλο «Όσα δεν έγιναν λέξεις».