Book Review: Ο Θεός του Πολέμου – Ξενοφών Φύτρου

Book Review: Ο Θεός του Πολέμου – Ξενοφών Φύτρου

Ο Ξενοφών Φύτρος γεννήθηκε στη Σαντορίνη το 1979. Σπούδασε αθλητική δημοσιογραφία και ασχολήθηκε ενεργά με τον συγκεκριμένο κλάδο, ενώ τα τελευταία χρόνια έχει επιστρέψει στη γενέτειρά του και ασχολείται επαγγελματικά με τον τουρισμό.

Έπειτα από δύο βραβευμένα αστυνομικά διηγήματα, εκδόθηκε το πρώτο του μυθιστόρημα από τις εκδόσεις BELL.

Το βιβλίο του «Ο Θεός του πολέμου», είναι ένα πραγματικά εμπνευσμένο αστυνομικό/ψυχολογικό θριλερ, το οποίο επάξια παίρνει τη θέση του ανάμεσα στις πιο ανατρεπτικές και αγωνιώδεις ιστορίες που κυκλοφορούν στο συγκεκριμένο είδος.

‘Είχα φτάσει στο τέλος, είχα πιάσει το νήμα που με οδηγούσε στα βάθη του λαβύρινθου, στο στόμα του Μινώταυρου που με περίμενε αχόρταγος και πεινασμένος.’

 Ο ήρωας του βιβλίου ξυπνά στο κρεβάτι του νοσοκομείου αδυνατώντας να θυμηθεί το οτιδήποτε. Έπειτα από μια απόπειρα δολοφονίας και δυο σφαίρες στο κεφάλι του, πάσχει από ολική αμνησία και κανείς δεν είναι κοντά του ώστε να του δώσει τις απαντήσεις που ψάχνει. Από την ώρα του εξιτηρίου ο σκοπός του είναι να ανακαλύψει ποιος είναι. Αλλά κυρίως: η Εκδίκηση.

Η πλούσια γραφή του συγγραφέα σε συνάρτηση με την αγωνιώδη ιστορία που ξετυλίγεται κυριολεκτικά βήμα-βήμα, παρασέρνει τον αναγνώστη σε ένα ανατρεπτικό ταξίδι γεμάτο μάχες με τον εαυτό του ήρωα, αλλά και με την αλήθεια. Ένα ταξίδι απρόβλεπτο, ευφυές και περιπετειώδες που συναρπάζει τον αναγνώστη.

Ο ήρωας αγωνίζεται να αποκτήσει μια καθόλα φυσιολογική ζωή, ενώ παράλληλα ζει και μια δεύτερη… Αυτή που προσπαθεί να ξετυλίξει τον Μίτο της Αριάδνης και να βγει από τη λαβυρινθώδη και επίπονη αναζήτηση της προηγούμενής του ζωής, της ζωής που είχε πριν την απόπειρα δολοφονίας του. Η διπλή ζωή του ήρωα έχει πολλές διακυμάνσεις, από την εύρεση εργασίας στον έρωτα και από την αναζήτηση ταυτότητας σε ολοένα και περισσότερους θανάτους με τα οποία βρίσκεται αντιμέτωπος και όλο πιο αποφασισμένος να μάθει την αλήθεια, και να τιμωρήσει όσους ευθύνονται.

Ένιωθα τα βλέμματά τους πάνω μου, στην πλάτη μου, καθώς τους άφηνα πίσω κι απομακρυνόμουν. Έβλεπαν ένα στοιχειό με σκοτεινό πρόσωπο, έναν νεκρό που επέστρεψε στον κόσμο των ζωντανών, τη Νέμεση που ερχόταν.’ 

Συμβολικά το βιβλίο αυτό θα μπορούσε να παραθέτει την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να ανακαλύψει τον πραγματικό του εαυτό, να ξεθάψει όλα τα σκοτεινά κομμάτια που είναι καλά κρυμμένα και να τα φέρει στο φως. Οι αναπάντεχες απαντήσεις που προκύπτουν από την αναζήτηση μπορούν να οδηγήσουν παντού… οπουδήποτε…

Θα πάω, θα το ρισκάρω κι ό,τι είναι να γίνει, ας γίνει.’

 

 Σμαράγδα Πιτσιλίδου