Book Review: Επτά μείον ένα- Άρνε Νταλ

Book Review: Επτά μείον ένα- Άρνε Νταλ

Το αστυνομικό θρίλερ «Επτά μείον ένα» του Άρνε Νταλ αποτελεί την πρώτη περιπέτεια  της νέας σειράς του συγγραφέα.

Ο Νταλ το πραγματικό όνομα του οποίου είναι Γιαν Άρναλντ, προέρχεται από τον χώρο της ποίησης και της κριτικής λογοτεχνίας και έχει αφήσει το στίγμα του ως ένας από τους καλύτερους αστυνομικούς συγγραφείς της γενιάς του. Τα βιβλία του συνδυάζουν την πλοκή ενός καλού αστυνομικού βιβλίου, το σασπένς ενός καλού κατασκοπικού θρίλερ  και την υψηλή λογοτεχνία ενός κλασικού λογοτεχνικού μυθιστορήματος. Από τις πρώτες σελίδες του «Επτά μείον ένα» ξέρεις ότι κρατάς στα χέρια σου ένα λογοτεχνικό αριστούργημα.

Ο επιθεωρητής Σάμ Μπέργερ είναι υπεύθυνος για την έρευνα της υπόθεσης αρπαγής μιας δεκαπεντάχρονης κοπέλας. Μέσα από την έρευνα σε ένα σπίτι στο οποίο φαίνεται ότι κρατούταν η κοπέλα βρίσκει κρυμμένο ένα μικρό γρανάζι το οποίο δύσκολα διακρίνεται με γυμνό μάτι αλλά εκείνος ξέρει καλά ότι προορίζεται για εκείνον, καθώς δεν είναι το πρώτο γρανάζι που βρίσκει σε εγκαταλειμμένη σκηνή εγκλήματος. Προσπαθώντας να αποδείξει ότι πρόκειται για έναν καθ’ έξη δολοφόνο ο Μπέργκερ θα αναγκαστεί να φέρει στην επιφάνεια βαθιά κρυμμένα μυστικά ώστε να αποκρυπτογραφήσει το μήνυμα που του στέλνει ο απαγωγέας, πριν είναι αργά για την ζωή της κοπέλας. Το μόνο σίγουρο είναι ότι δεν ήταν η πρώτη φορά.

Το μόνο σίγουρο βέβαια σε αυτό το μυθιστόρημα είναι ότι τίποτα δεν είναι σίγουρο.  Ο συγγραφέας δημιουργεί από τις πρώτες σελίδες μια εξαιρετική ατμόσφαιρα με την αίσθηση της αγωνίας να ανεβαίνει με κάθε λέξη που γράφεται. Όλα είναι ρευστά, η αλήθεια ανατρέπεται με τέτοια ταχύτητα που οι ένοχοι παίρνουν τις θέσεις των αθώων και το αντίθετο. Κανείς δεν είναι αυτός που φαίνεται και κανείς δεν έχει μόνο έναν ρόλο. Πολλές ιστορίες φαινομενικά αταίριαστες μεταξύ τους βρίσκουν λύσεις και άλλες παραμένουν ένα αίνιγμα που περιμένουμε να λυθεί στο επόμενο βιβλίο της σειράς. Πολλά κομμάτια ενός αταίριαστου παζλ έρχονται να ενωθούν όσο ξετυλίγεται ο μύθος.

«Τα φύλλα της λεύκας έτρεμαν έντονα στην καταιγίδα και το ψιθυριστό τραγούδι τους τρύπωνε μέσα στις ακουστικές τους οδούς»

Η γραφή του είναι εξαιρετική όπως και η σκιαγράφηση των χαρακτήρων. Διαχωρίζει τις μνήμες και την πλοκή χρησιμοποιώντας κυρτή γραμματοσειρά για τις πρώτες. Οι χαρακτήρες του έχουν πολυσχιδείς προσωπικότητες και έντονο παρελθόν. Ακόμα και ο πιο μικρός χαρακτήρας παίζει τον ρόλο του στην ολοκλήρωση του παζλ.

«Ξεκίνησε μια υφέρπουσα αλλαγή στην επιφάνεια. Ο κόσμος ανασηκώθηκε με κόπο μέσα από το σκοτάδι, σχίστηκε ολοφάνερα σε δύο κομμάτια, μέχρι που η ερυθρίαση της αυγής κατόρθωσε να διαχωρίσει το πάνω από το κάτω, τον ουρανό από το νερό. Κι από το διάκενο ανάμεσά τους  ανάβλυσε η πολυχρωμία κι απλώθηκε στην υδάτινη επιφάνεια.»

Ο Νταλ κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη με σκηνές που σου κόβουν την ανάσα μέχρι και την τελευταία πρόταση. Ένα μυθιστόρημα που συναρπάζει από την πρώτη μέχρι την τελευταία σελίδα Ακόμα και ο τίτλος του βιβλίου αποτελεί έναν πολύ έξυπνο και ένα πολύ καλό στοιχείο για τη λύση του μυστηρίου.

Υ.Γ Η τελευταία πρόταση του βιβλίου με άφησε άφωνη και περιμένω με αγωνία να διαβάσω το επόμενο βιβλίο της σειράς το οποίο προμηνύεται πολύ ενδιαφέρον και γιατί όχι πιο πολύ και από το πρώτο.  

 

Φαλίντα Παναγιωτίδη