Book review: Νεκρονομικόν - Αντώνης Αντωνιάδης

Book review: Νεκρονομικόν - Αντώνης Αντωνιάδης

Το «Νεκρονομικόν, το χειρόγραφο των νεκρών» του Αντώνη Αντωνιάδη είναι ένα αξιολογότατο δείγμα λογοτεχνίας τρόμου, αλλά και μια άρτια και επιτυχημένη απόπειρα του συγγραφέα να καταπιαστεί με τον κόσμο που δημιούργησε η πένα του Χάουαρντ Φίλιπ Λάβκραφτ.

Η ιστορία διαδραματίζεται στα χρόνια του Μεσαίωνα. Στο πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης φτάνει ένας μοναχός από την Πάτμο, ο οποίος ζητάει ακρόαση από τον Πατριάρχη. Στη διάρκειά της, αφηγείται μια παράξενη, απίστευτη και άκρως τρομακτική ιστορία για σκοτεινές, κακόβουλες εξωκοσμικές δυνάμεις που μπορούν να καταστρέψουν την ανθρωπότητα. Κι επίσης για ένα απαγορευμένο, «καταραμένο» βιβλίο, που κρύβει στις σελίδες του τα μυστικά των δαιμόνων – και όχι μόνο.

Ο συγγραφέας του εν λόγω βιβλίου ήταν ο Άραβας Αμπντούλ Αλχαζρέντ και ο πρωτότυπος τίτλος του Αλ Αζίφ. Μετά από χρόνια ερευνών και περιπετειωδών αναζητήσεων, ο περίεργος Άραβας κατάφερε να συγκεντρώσει στις σελίδες του όλα τα μυστικά που αφορούσαν απόκρυφες τελετές, επικοινωνία με όντα από άλλους κόσμους, πύλες που οδηγούν σε άλλες διαστάσεις, επικλήσεις δαιμόνων κτλ. Όταν το απαγορευμένο αυτό βιβλίο, που ο θρύλος έλεγε πως κανείς δεν έπρεπε να διαβάσει, έπεσε στα χέρια του Θεόδωρου Φιλήτα, διδάσκαλου, λόγιου και οραματιστή, εκείνος δεν μπόρεσε να αντισταθεί στον πειρασμό να το διαβάσει. Κι όταν τελικά το έκανε, αποφάσισε πως αυτό το βιβλίο έπρεπε να μεταφραστεί στα ελληνικά. Ο ίδιος ανέλαβε το δύσκολο αυτό έργο και του έδωσε τον τίτλο Νεκρονομικόν.

Ολόκληρη η ιστορία του Θεόδωρου και των συντρόφων του, από τη στιγμή που εγκατέλειψαν την Πόλη για να γλιτώσουν τη σύλληψη για προδοσία προς τον αυτοκράτορα μέχρι την εγκατάστασή τους στη Δαμασκό, την εκεί δράση τους και εν συνεχεία τη φυγή τους και το ταξίδι με τελικό προορισμό την Πάτμο, ξεδιπλώνεται στα κεφάλαια του βιβλίου, μέσα από την εξιστόρηση του μοναχού. Μια ιστορία γεμάτη περιπέτειες, κινδύνους, γνώσεις και τρομακτικά περιστατικά, που δεν θα πίστευε ούτε ο πιο εύπιστος άνθρωπος στον κόσμο· μια ιστορία για ένα βιβλίο που έμελλε να μείνει γνωστό ως ένα από τα πιο καταραμένα και τρομακτικά βιβλία του κόσμου…

Έχουν γραφτεί πολλά βιβλία ανά τον κόσμο για τον Λάβκραφτ και το σύμπαν λογοτεχνικού τρόμου που εκείνος δημιούργησε. Ο μεγάλος Κθούλου, οι Παλαιοί Θεοί, τα τρομακτικά όντα από άλλες διαστάσεις και φυσικά το «καταραμένο» βιβλίο του Αλχαζρέντ, το Νεκρονομικόν, έχουν εμπνεύσει διαχρονικά συγγραφείς, ποιητές, ζωγράφους, σεναριογράφους και λοιπούς καλλιτέχνες, δίνοντάς τους το έναυσμα να δημιουργήσουν και να εξελίξουν το έργο του μεγάλου δημιουργού. Το βιβλίο του Αντώνη Αντωνιάδη είναι ένα από τα πιο καλογραμμένα και ολοκληρωμένα σχετικά βιβλία στην ελληνική γλώσσα και αφηγείται μια ιστορία που πραγματικά αξίζει τον κόπο να διαβάσει κανείς.

Οπωσδήποτε οι φανατικοί του Λάβκραφτ θα βρουν ιδιαιτέρως ενδιαφέρον το βιβλίο, από τον τίτλο του και μόνο. Όμως, το συγκεκριμένο μυθιστόρημα καλύπτει τα γούστα ενός πολύ ευρύτερου κοινού. Παρόλο που η κεντρική θεματολογία στρέφεται αναμφίβολα γύρω από το περιβόητο βιβλίο -ένα από τα πιο «διάσημα» στοιχεία του λαβκραφτικού κόσμου- το ιστορικό στοιχείο είναι επίσης έντονο. Ολόκληρη η εποχή εκείνη σκιαγραφείται με έντονα χρώματα και αρώματα, με γλαφυρές περιγραφές και πιστότητα. Ο συγγραφέας κατορθώνει να αποτυπώσει τις περιοχές της αυτοκρατορίας στη Μέση Ανατολή με τόση αληθοφάνεια, που ο αναγνώστης νιώθει πως διαβάζει τη βιογραφία ενός υπαρκτού προσώπου, πως μεταφέρεται κι ο ίδιος από το ένα μέρος στο άλλο, ακολουθώντας τη μορφή του Φιλήτα. Τα πρόσωπα, τα μέρη, τα έθιμα, ο τρόπος σκέψης και συμπεριφοράς, όλα παραμένουν πιστά στα χρονικά και τα άλλα πλαίσια της αφήγησης, αποτελώντας το καλύτερο υπόβαθρο έτσι ώστε να εκτυλιχθεί η δράση που αφορά τον κεντρικό πρωταγωνιστή.

Η πλοκή είναι στο σύνολό της προσεγμένη και καλογραμμένη. Οι διάφορες ιστορικές, θρησκευτικές και φιλοσοφικές αναφορές εισέρχονται με έξυπνο τρόπο κάθε τόσο στην υπόθεση, δένοντας εξαιρετικά με την καθαρή μυθοπλασία. Ο τρόμος που υποβόσκει συνεχώς υπόσχεται μια συναρπαστικά φρικιαστική κορύφωση, με το υπερφυσικό στοιχείο να αδημονεί να κάνει αισθητή την επιβλητική παρουσία του. Και πράγματι, οι συγκεκριμένες σκηνές είναι δοσμένες με έναν τρόπο μεγαλειώδη. Η γλαφυρότητα και η λεπτομέρεια με την οποία πλάθει ο συγγραφέας τις εικόνες εξώκοσμου τρόμου, με πρωταγωνιστές φρικιαστικά πλάσματα που συναντά κανείς στους χειρότερους εφιάλτες του, παρασύρει τον αναγνώστη σε μια δίνη φόβου και αγωνίας, πραγματικά αντάξια των μεγάλων έργων της λογοτεχνίας τρόμου.

Οι ήρωες είναι εξίσου καλοκαμωμένοι και ολοκληρωμένοι, πλαισιώνοντας με τον καλύτερο τρόπο τον Θεόδωρο Φιλήτα. Άνθρωποι που ανήκουν σε διαφορετικές φυλές ή θρησκείες, ενωμένοι εξαιτίας των πιστεύω τους – ή διασπασμένοι εξαιτίας αυτών. Προσωπικότητες με γνώσεις, ιδανικά, όνειρα και πίστη, αλλά και προσωπικές αδυναμίες, που πολλές φορές αποδεικνύονται μοιραίες. Πάνω απ’ όλα, όμως, είναι πάντα πρόθυμοι να θυσιαστούν για τις επιλογές τους, τα πιστεύω τους ή εκείνους που αγαπούν. Κάτι που κάνει τις πράξεις τους ακόμα πιο ξεχωριστές, μέσα σε έναν κόσμο που βαδίζει ολοταχώς προς τη φρίκη και τον χαμό.

Το «Νεκρονομικόν» σίγουρα θα ενθουσιάσει τους φανατικούς του Λάβκραφτ, όμως αποτελεί μία εξίσου ενδιαφέρουσα επιλογή για όσους αγαπούν τον τρόμο, τα ιστορικά μυθιστορήματα και γενικά την καλή λογοτεχνία, ανεξαρτήτως είδους.   

 

Χρύσα Βασιλείου