Book review: Ερασιτέχνες δολοφόνοι - Λευτέρης Μπούρος

Book review: Ερασιτέχνες δολοφόνοι - Λευτέρης Μπούρος

Στη συλλογή διηγημάτων «Ερασιτέχνες δολοφόνοι - 8 ιστορίες μυστηρίου», ο πρωτοεμφανιζόμενος συγγραφέας Λευτέρης Μπούρος παρουσιάζει οχτώ καθημερινές -ή όχι και τόσο καθημερινές- ιστορίες εγκλημάτων, προσκαλώντας τον αναγνώστη να βαδίσει και ο ίδιος το μονοπάτι που χωρίζει έναν διαταραγμένο νου από ένα έγκλημα.

Ένας νεαρός γνωρίζει μια όμορφη γυναίκα σε ένα μπαρ και κάνει σχέση μαζί της, γνωρίζοντας πως εκείνη είναι παντρεμένη και δυστυχισμένη. Μήπως το να βγει ο σύζυγός της από τη μέση θα αποτελέσει την ιδανική λύση, προκειμένου οι δυο τους να ζήσουν ελεύθεροι τον έρωτά τους;

Ένας άλλος νεαρός γράφει ένα μακροσκελές γράμμα στη μητέρα του, εξιστορώντας της την καθημερινότητά του, τη σχέση του με την κοπέλα του, το πώς περνάει τη μέρα του στη δουλειά, το πόσο του λείπει εκείνη μιας και δεν τη βλέπει πλέον τόσο συχνά. Γιατί η μητέρα του δεν τον έχει επισκεφτεί για τόσο πολύ καιρό, άραγε;

Είναι αλήθεια πως, όταν πεθαίνεις, η ζωή σου ολόκληρη περνάει μπροστά από τα μάτια σου; Πως όλα όσα ονειρευόσουν πως θα κάνεις, όσα ήλπιζες πως θα ζήσεις, παίρνουν τη μορφή ταινίας στο μυαλό σου, ενώ πλησιάζει το τέλος;

Και τι διαστάσεις μπορεί να πάρει άραγε μια βεντέτα χρόνων; Πώς αντιδράς, όταν νομίζεις πως έχεις αφήσει πίσω σου το παρελθόν και θέλεις να κάνεις μια νέα αρχή, όμως ανακαλύπτεις πως αυτό δεν είναι καθόλου εύκολο;

Ποιες σκέψεις περνούν από το μυαλό κάποιου, όταν ετοιμάζεται να αντικρίσει το τέλος του με φρικτό τρόπο, όντας θύμα της Ιεράς Εξέτασης τον 16ο αιώνα, με την κατηγορία μάλιστα του αιρετικού;

Τα καλοκαιρινά φλερτ αποτελούν συνηθισμένο μοτίβο διακοπών. Ο ήρωας της ιστορίας παρέβλεψε τα σημάδια που έδειχναν πως η ηρωίδα ήταν προβληματική, όπως κι αυτά που αφορούσαν την παράξενη κούκλα-εγγαστρίμυθο που είχε εκείνη συνεχώς μαζί της. Μια κούκλα που κουβαλά τη δική της ιστορία και μια παράξενη αύρα, που δεν προμηνύει τίποτα καλό.

Πολλές φορές, όταν κάποιος υπηρετεί τη θητεία του, η ψυχολογία του μπορεί να είναι ιδιαίτερα φορτισμένη. Ειδικά όταν είναι μακριά από τους δικούς του και πλησιάζουν Χριστούγεννα. Τότε, ένα κατά τα άλλα ακίνδυνο καψόνι που γίνεται για πλάκα, μπορεί να λάβει τραγικές διαστάσεις.

Και τέλος, πόσο μοιραία μπορεί να αποβεί μια απρόσεκτη, αυθόρμητη κίνηση για τη ζωή ενός ανθρώπου; Πόσο εύκολα μετατρέπει μια τέτοια κίνηση κάποιον σε δολοφόνο;

Οι οχτώ αφηγητές των ιστοριών καλούνται, μέσα σε λίγες σελίδες κάθε φορά, να παρουσιάσουν τον εαυτό τους, το συγγενικό και φιλικό τους περιβάλλον, αλλά και να αφηγηθούν την ιστορία τους, το πώς και για το γιατί έφτασαν οι ίδιοι στο έγκλημα (ή έγιναν μάρτυρες ενός εγκλήματος). Καθένας τους έχει τη δική του προσωπικότητα, κουβαλάει το δικό του παρελθόν και υποστηρίζει με τον δικό του τρόπο την αλήθεια του. Κάποιοι αναγκάστηκαν να φτάσουν στο έγκλημα· κάποιοι δεν συνειδητοποίησαν καν πώς έφτασαν μέχρι εκεί· κάποιοι άλλοι το προσχεδίασαν ή απλά βρέθηκαν στο λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.

Ο συγγραφέας έχει πλάσει με ιδιαίτερη φροντίδα τις ιστορίες του, κάτι που φαίνεται ολοφάνερα στην πλοκή τους. Έχει προσδώσει διαφορετική ταυτότητα στην καθεμιά, έτσι ώστε να δίνει το ξεχωριστό της στίγμα, να διαθέτει ποικιλία και να μην επαναλαμβάνεται το μοτίβο της, ώστε να νιώθει κάποιος πως διαβάζει τα ίδια και τα ίδια. Οπωσδήποτε ο αναγνώστης θα αγαπήσει κάποιες περισσότερο από κάποιες άλλες, όμως σίγουρα θα τις βρει όλες εξίσου ενδιαφέρουσες.

Οι ήρωες είναι απλοί, καθημερινοί άνθρωποι. Θα μπορούσαν να είναι φίλοι ή συγγενείς μας, γνωστοί ή συνάδελφοι – θα μπορούσαν να είναι ο καθένας από εμάς. Τα όρια που διασχίζει κάποιος ώσπου να φτάσει στο έγκλημα είναι ιδιαίτερα λεπτά· αυτά της τρέλας, επίσης. Ξεκινώντας να διαβάζει κανείς τις ιστορίες αυτές, και ενώ ξέρει εξαρχής πως κάποιο έγκλημα εξυφαίνεται μέσα στις παραγράφους τους, νομίζει πως διαβάζει απλά, καθημερινά περιστατικά. Δεν αργούν όμως να τον παγιδεύσουν στον ιστό τους, με όπλα τους την καλογραμμένη αφήγηση, τις αναπάντεχες εξελίξεις, τις ανατροπές και την κλιμακωτή ένταση που οδηγεί στο πολλές φορές απρόσμενο -κι άλλες όχι και τόσο- τέλος.

Σε κάποιες από αυτές συναντάται και το υπερφυσικό στοιχείο. Φαντάσματα που επιστρέφουν στον τόπο όπου βρήκαν φρικτό θάνατο, όπως υποστηρίζουν κάποιοι αστικοί μύθοι, ή που στοιχειώνουν άψυχα αντικείμενα, επιχειρώντας μέσω αυτών να πάρουν εκδίκηση. Όμως, το βιβλίο δεν χάνει ούτε στιγμή την αρχική του ταυτότητα· παραμένει μια συλλογή «ερασιτεχνών» δολοφόνων και πετάει το μπαλάκι της τελικής κρίσης στον αναγνώστη. Αυτός θα τις διαβάσει και στο τέλος, ως άλλος δικαστής, θα αποφασίσει για τη δίκαιη ή μη κατάληξή τους. Μετά τις εξομολογήσεις τους, που ορισμένες φορές μοιάζουν με πραγματική κατάθεση ψυχής, οι ήρωες βρίσκονται στα χέρια του.

Οι «Ερασιτέχνες δολοφόνοι» είναι μια ευχάριστη έκπληξη για τον κόσμο της αστυνομικής λογοτεχνίας, ένα ευρηματικό μπουκέτο από ενδιαφέρουσες ιστορίες που έχουν να πουν κάτι σημαντικό. Μια ξεχωριστή αναγνωστική πρόταση, η οποία αξίζει αναμφίβολα τον χρόνο και την προσοχή φανατικών του είδους και μη.

 

Χρύσα Βασιλείου